REQUIEM
vlaamse ondertiteling : kris de vis
assistentie : sven de vis
opgedragen aan leopold de vis
Alsjeblieft!
Papa, het is er!
Wat is er?
Het is de toelating voor de universiteit. Ik kan de vierde naar Tübingen gaan.
- We moeten afwachten. - Waarom? Het staat hier.
Tsja, Michaela, je weet toch zelf waarom.
Ja, ik ben al een jaar verloren, nu wil ik gaan studeren.
Het moet trager gaan, misschien kan je eens een dag gaan proberen.
Wat?
Wees realistisch, we hebben hier al honderden maal over gediscussieerd.
Hoe stelt ge u dat voor... met jouw geval?
Ik neem die pillen niet voor m'n plezier, ik heb al een half jaar niets voorgehad.
Wat heeft de dokter gezegd?
- Marianne, pas toch op wat je zegt. - Wat heeft hij gezegd?
- De dokter heeft gezegd dat het altijd opnieuw kan voorkomen.
Zo ... en dan zit je daar, in Tübingen...
Moeten we dan het studentenkot weer afzeggen?
- Welk kot? - Tsja, ik dacht...
Als ze gaat studeren, moet ze ook ergens kunnen wonen.
- Je hebt voor haar een kamer gehuurd? - Mama, alsjeblieft, ik ben al 21.
- Goeiedag. - Mijn naam is Kramer.
- Michaela Klingler. - Leuk je te ontmoeten, uw kamer is klaar.
Volg mij alsjeblieft.
Hier is het.
Zo, hier, dit is jouw nieuwe thuis.
- Het is nog serieus groot! - Jaja.
En zo rustig.
Tsja, er wonen hier meer dan 100 studenten.
Ze zijn allemaal naar huis, op zo'n mooie avond.
Groetjes aan de familie, oké?
Nu was ik toch wel bijna verder gereden.
Oh, papa!
't Is niets bijzonder. Maar nu je studeert, heb je een schrijfmachine nodig.
Stel het goed.
Bedankt voor alles papa.
Goeiemorgen, misschien kan je nog even blijven staan.
De sociale pedagogie heeft iets te maken met de verspreiding van waarden.
En daarom moet iedereen deze waarde voor zichzelf kunnen vinden.
Hoe kan je ze anders aan anderen overbrengen?
Geloof je in de voorbeeldfunctie van de pedagogie?
- Ik? - Ja, jij.
- Ehmm, ik weet het niet. - In wat geloof je dan?
In God.
Dat vinden jullie allemaal grappig hé? En in wat geloof jij dan, als vragen mag?
Tsja, zie je, dat is nu net het probleem.
Hanna?
We zaten nog samen in het middelbaar. Ik ben Michaela.
- Wat doe je hier? - Wat ik hier doe??
- Voor pedagogie buizen ze je niet gauw. - Dit is mijn hoofdvak.
- Waar woon je? - Een studentenkot in het zuiden.
- Ik ook! - Goed voor jou.
Boeiend, eh?
Voor pedagogie buizen ze je niet gauw, toch?
Waar was je eigenlijk? We zaten samen in de vierde klas.
- Maar dan was je plots verdwenen. - Ik ben een jaar niet gaan studeren.
Waarom?
- Hey. - Hallo.
- Ik heb helemaal niets bij om te zwemmen. - En dan? Ik ook niet zenne.
Komaan! 't Is niet koud. Man, denk je dat ik je beet neem?
Kom dan!
Nu ga je kopje onder!
- Amen. - Amen.
Toon het nog eens.
- Ik wil er ook zo één. - Hier thuis moet je muziek spelen.
De eerste week ging echt goed.
We moesten een proefschrift schrijven. Ik denk dat ik het goed gedaan heb.
- En met Hanna heb ik ook kennis gemaakt. - Oh, studeert ze ook?
- Bij haar vader... - Dat heeft toch niets met Hanna te maken.
Niet verwonderlijk dat je zo laat komt, daarom hebben we...
je niet naar Tübingen gestuurd.
Ik wou daarheen.
- Kunnen we nu niet eens op ons gemak eten? - Blijkbaar niet!
Moeder Gods ...
Maria, we aanbidden U.
Hoe groot is uw eeuwige wijsheid...
Maria, we aanbidden U.
Moeder van God, we bidden tot U.
De bomen zien er hier totaal anders uit. Zo groen.
En zo groot.
't Is schitterend dat je tijd gevonden hebt om naar de bedevaart te komen.
- Heb ik er al één gemist? - Nee, nee!
Daar boven, wil je er binnen gaan?
Je kan nu bidden.
- Er zijn hier dingen gestolen, kijk hier. - Jah.
- Het ziet er allemaal zo oud uit. - Ja.
Luigan... Luigina.
Giuseppe.
Engeltjes en rozen.
Kijk hoe treurig die is...
Voor wat heb jij eigenlijk gebeden in de kerk daarnet?
- Dat blijft onder de Heiligen. - Bedoel je dat ze je dan antwoorden?
Mhm. Je moet goed luisteren.
Wanneer je aandachtig luistert, hoor je haar.
Nog niet gemerkt?
Bedankt.
Hier.
Ik bid voor jou. Dat God een oogje in het zeil houdt.
Dat is erg lief, dank je. Ik zal je niet teleurstellen...
Ik wil er niets meer van horen! - Laat ons toch... - Hou op alsjeblieft!
Kijk, een rozenkrans.
Michaela! Michaela!
Wat... wat doe jij hier?
Papa!
- Weet er niets van... - Wat?
- Ik heb stemmen gehoord, en dan ... - Sta op.
't Is goed dat ik wakker geworden ben, en niet mama. Anders hadden we ambras.
Komaan, sta op, voordat de anderen wakker worden.
Het spijt me.
- Dan ga ik nu knippen. - Ben je zeker?
Slechter dan nu, kan het niet worden, toch?
Of misschien toch?
Hallo, één persoon.
Veel plezier.
Hallo.
Bier, limonade, cola?
- Wil je bier? - Dank je!
Ik... ik liever limonade, alsjeblieft.
- Santé! - Santé!
- Hoe lang ben je al in Tübingen? - Dit is mijn eerste semester.
- Voor wat studeer je? - Ik wil leraar worden.
En jij? - Chemie. - Dat is toch interessant?
Nou ja, mijn vader heeft een chemisch bedrijf.
Ik zal dat later overnemen.
- Ik ga naar de bar wat brood kopen. - Oké.
Zal ik het doen?
Sorry.
Ik wil nu gaan dansen.
Open maken, we zijn veel te laat. Weido heeft me niet gewekt.
Oh, jij geile brok.
Michaela? Michaela!
Shit, sta op!
Michaela. Hey.
Hey, kom eruit. Kom hier.
- Hier. - Dank je.
Waarom heb je me niets gezegd? Epilepsie.
Heb je daarom jouw studie een jaar onderbroken?
- Ik ben ziek, Hanna. - Heb je dan geen dokter?
Oh, hou op ... weet je bij hoeveel dokters ik al geweest ben?
Ik heb er zelf geen benul van.
De uiteindelijke diagnose.
Probeer dit maar uit, kijk of het werkt...
En dan geven ze je nieuwe pillen, steeds nieuwe...
en dan krijg je nevenwerkingen, en dan nieuwe pillen tegen de nevenwerkingen.
Misschien moet je maar eens accepteren dat je ziek bent.
Jouw leven is in gevaar! Er is toch geen reden om het geheim te houden.
- Maar ik schaamde me zo. - Mij had je het wel kunnen vertellen.
Zweer het, vertel het niet verder. Als mijn ouders het te weten komen,
dan is het over.
Als ik mijn mond moet houden. Dan moet jij beloven een dokter te zien.
Michaela?
Dat is een verrassing.
Heb je soms wat tijd voor me?
Pepermunt?
Kun je niet meer spreken?
Je moet denken dat ik gek ben, maar ik weet niet wie me anders zou kunnen begrijpen.
Wanneer je wil dat ik iets begrijp, dan moet je spreken.
In San Carlo...
Ik ben... 's nachts wakker geworden.
en dan... kon ik de rozenkrans niet meer vasthouden.
Ik heb het geprobeerd, maar er was een kracht die me tegen hield...
...net alsof ik mezelf niet was. En dan gebeurde het nog eens.
Vorige nacht.
Er waren stemmen en geschreeuw, die me uitscholden voor een sloerie.
Je hebt er geen benul van wat ik meemaak!
Ze kwamen plotseling, en dan zijn ze overal ... en ik kan...
de ogen sluiten, me ergens verbergen, het helpt allemaal niet, ze schreeuwen verder.
Wat schreeuwen ze? Dat je een sloerie bent, en dat je de rozenkrans niet mag vasthouden?
- Doe toch niet zo. - Heb je het bij?
- Het is een aandenken. - Waarom geloof je me dan niet?
Heb je jezelf al bezig gehoord? Gillen, stemmen.
Over wat spreek je? Duivels?
Natuurlijk geloven we in hen, we geloven ook in God.
Maar dat is een metafoor, waarop we ons moeten oriënteren.
Dat mag je toch niet letterlijk nemen.
- Maar, Vader... - Ah, dat zijn echt verdomde...
inbeeldingen! Je zou dat moeten vertellen aan jouw psycholoog.
Je bent zo woedend, omdat je ook bang bent.
Je weet maar al te goed dat ik niet lieg, dat ik me dit niet allemaal kan inbeelden.
Je bent net begonnen met studeren, eindelijk het nest verlaten.
Wat doe je toch allemaal? Ga je eigen weg!
Wat is dat voor een weg? Waar voert hij me heen als je zoiets ziet?
Ik dacht dat u me kon helpen.
Er zijn vele dingen gebeurd de laatste tijd. Ik weet niet ...
Heb je meer tijd nodig?
De eerste weken dat ik thuis weg was voelde ik me ook raar.
Ik begrijp het.
Stefan.
- Beloof me dat je altijd om me geeft. - Zeker.
Kus me.
- Moet ik het op een papier zetten? - Hou op. - Nee.
Eens flirten en gaan lopen, dat kan je ook met Stefan doen.
- Studeer je nog lang? - De dag is bijna voorbij.
Ik ben niet uit op een streverprijs.
- Ik heb nog een semester. - Hoe weet je dat je dat kan?
't Is logisch dat ik dat kan.
Deze moet je niet lezen, maar misschien leer je er iets uit.
Het is de Heilige Katharina van Biasca.
- Ze is maar 33 geworden. - En dan?
Hanna, het gaat erom, dat ze tijd dat ze geleefd heeft,
veel goed gedaan heeft. En volgens mij speelt het geen rol dat ze een zuster was.
Ze was ziek en kwam uit een arm gezin, maar ze verhinderde een oorlog.
- Op haar 33ste. - En hier staat dat God haar alles gedicteerd heeft.
En dat ze de duivelse verleiding kon weerstaan ...
en in de dood de bevrijding gevonden heeft. En zo verder ... bla, bla, bla.
Je wil me niet begrijpen hé? Ik heb al een jaar verloren.
Hanna, de tijd die je hebt, is een geschenk.
Zo, ik maak je volgende afspraak.
Voor de bestraling kom je volgende dinsdag.
Heb je het koud?
Ogen sluiten nu.
Michaela! We waren in't stad, ik dacht we springen eens binnen.
Ah, wat een toeval.
Ik blijf denken aan wat je me vertelde.
Ik vertelde het aan vader Borchert, hij was nog priester in onze gemeente.
Dag.
- Het heeft me geraakt dat je me niet geloofde. - Ik wilde je alleen helpen,
als ik zei dat je een dokter moest zien.
Zo, tevreden? Al 3 afspraken bij de dokter, dat is al iets.
En ga je me ook totaal gek verklaren?
Ik denk dat je altijd met een vertrouwenspersoon zou moeten kunnen spreken.
- Vader Landauer gaf me dat gevoel niet. - Ik ken jouw gemeente erg goed...
Ja, ik herinner het me, je hebt heel mooi gepreekt.
Ik moest ooit een koe zegenen.
En, deed je het?
Dat is Gerhard's taak, een soort simpel geloof.
In harde tijden is God een soort verzekeringsmaatschappij.
- De oogst zal goed zijn, en het bedrijf floreren. - Ja, zo zijn de mensen daar.
Ik vraag mezelf af, bewijst een goede oogst het bestaan van God?
Of wanneer iemand ziek is?
Echt geloof, spirituele nood moet men onderscheiden.
Wat ik beleefd heb is echt, en dat met die rozenkrans ook.
Ik weet niet of die nieuwe pillen dat gaan oplossen.
Soms heb ik de indruk, dat we met de wetenschap ...
dingen willen verklaren die niet te verklaren zijn.
Wat doe je met de wetenschap als de mens echt in nood is?
Richten we ons dan niet tot God om ons bij te staan?
Ja, ik begrijp niet veel van zo'n dinges. Ik kan enkel zeggen...
- Wat ik voelde, en wat ik meegemaakt heb. - Maar waarom zou ik je vragen...
wat er gebeurde, Michaela?
Omdat ik misschien ziek of gek ben.
De wereld maakt onze ziel ziek, daar twijfel ik niet aan.
Weet je, ik verwacht helemaal niet veel.
Ik wil hier zijn, en een leven hebben, maar soms,
voelt het alsof ik geen houvast meer heb...
Mijn geloof heeft me zeer veel kracht gegeven, en ook jij hebt een geloof.
En dat geloof is veel sterker, dan de donkere dingen die jij gezien hebt.
- Maar ik ben bang. - De hand van God is sterk.
Om ons te beschermen, wanneer we bidden, staat Hij aan ons bij. - Ja!
Gaan we bidden?
Heilige Geest,
kom in mijn hart,
door uw macht die oneindig is,
geef me Gods liefde en vrucht.
Christus, bescherm me van elke slechte gedachte,
verwarm me met je liefde.
zodat elke last lichter wordt,
help me bij al m'n taken.
Christus' liefde,
Amen.
Zo ziet dat er dus uit als je niet goed wijs meer bent.
Stop daarmee.
En dat zijn de pillen, zo weinig?
Ze zeiden, dat ik met één pil per dag een jaar lang geen aanval ga hebben.
"Grandmaux Epilepsie", klinkt als Franse kaas, niet?
Wil je even zwijgen, je handschrift ontcijferen is al lastig genoeg.
Ja, ik vind het wel goed, bravo!
- Als jij het goed vindt is het ook goed voor de leraar. - Zo is het.
Ik heb trouwens nog iets te zeggen over het thema 'leven in de hand' nemen.
- Ik heb me aangeboden voor een stage in Hamburg. - En?
- Ze hebben me aangenomen! - Nee! - Toch wel zenne.
In een kleuterschool, direct na Kerstmis.
- Wat? Zo snel al! - Ah kom, 't is maar voor vier weken.
En jouw lief zal je wel gezelschap houden. Waar blijft hij eigenlijk?
Aha, daar is je geliefde.
- Oh, heb ik me van deur vergist? - Nee, nee...ik
- Oh, wat doe jij nu hier? - Ik heb al zolang niets van jou gehoord.
- Wat valt er te vieren? - Oh, Michaela heeft me geholpen.
- Hanna. - Ja.
- Hallo. - Ik ken jouw vader.
- Ik ben er mee weg, tot ziens. - Salukes Hanna, tot gauw.
Kom maar binnen.
Je bent vermagerd.
Misschien ben ik een beetje gegroeid.
Ik heb je mama niet verteld dat ik naar hier kwam, anders had ze zich bemoeid.
Hier, dat kwam aan begin van de week.
Je gebruikt mijn ziekteverzekering...
God, Michaela, wat daarin staat ...
Maar dat is toch niets nieuws? Ik had toch sowieso een dokter nodig in Tübingen.
Het klinkt anders. Alsof het slechter geworden is.
Hier staat...
... dat je een psychiater moet opzoeken,
om een psychose uit te sluiten. Doe nu toch niet zo.
- Ben je daar geweest? - Nee, nog niet.
Michaela, begrijp me.
Na al die jaren in het ziekenhuis, voor je epilepsie behandeling.
- Wat moet ik daarvan denken? - Wat denk je dan?
Ik zie dat het goed gaat, maar...
Weet je nog hoe je gezegd heb, wanneer je bij een dokter gaat, dan ben je verloren.
- We liggen allemaal in Gods hand, papa. - Ah kindje.
Zo leuk om jou te zien.
Zalig Kerstfeest.
Ah, en voor degenen, die leraar willen worden,
nog een kleine opgave, af te geven voor de 15de januari.
Zo zullen jullie weten wat het is om te werken, wanneer de anderen vieren.
Hou u goed.
- Vrolijk kerstfeest. - Vrolijk kerstfeest.
- Salukes. - Salukes.
Leuk dat je er bent.
- Michaela! - Hallo.
Ah, pas op, je maakt je nog vuil.
Kijk eens.
Vind je dat het je goed staat?
't Eten is bijna gereed, pak je meteen uit.
Dit is van mij, ik heb het voor jou getekend.
Oh, mijn Helgake! 't Is mooi.
- "Vind je dat het je goed staat?" - "Vind je dat het je goed staat?"
- Hey, doe niet zo onnozel! - Ik doe niet onnozel!
Jij klein deugnietje.
- Heb je die voor je lief gekocht? - Wie zegt er dat ik een lief heb?
Wie zegt zoiets? Jij hebt een lief, geef het maar toe!
Als ik dingen wil verstoppen, doe ik het onder het bed.
- Wat heb jij dan te verstoppen? - Michaela ... Helga ... Eten!
Geen woord over dat lief, snappie?
Stille nacht.
Heilige nacht.
Alles slaapt.
Eenzaam wacht.
Een blokfluit! Dank je wel.
- Dat is heel mooi. - Heb je dat zelf gemaakt?
- Wat is dit? - Een scheerapparaat, heel modern.
- Gekocht in Tübingen. - Oh.
Echt leder?
Dank je.
Wat is dat?
Dat kwam met de post.
- Dat is me wat! - Door de kerstman gebracht.
En wat is het?
- Een schaapje. - Oh, 't is zo lief.
- Hé, ben je gek? - Wat is er?
- Laat me los, ik heb niets gedaan! - Waar is mijn gerief?
- Ik heb echt niets gedaan, laat me los! - Stop met ruzie maken op de Heilige avond.
- Ik wil weten waar mij gerief is. - Wat voor gerief bedoel je? Ben je nog normaal?
Daar waar ze thuis horen.
- Waarom heb je dat gedaan? - Doe je mantel aan.
- Antwoord! - Je bent een Klingler, vergeet dat niet.
- Wat heeft dat ermee te maken? - Dat je er niet bijloopt als een vluchtelingkind.
Zijn jullie allemaal gek geworden? Laat ons vertrekken!
- Heb je er ooit over nagedacht wat ik wil? - Gebruik uw verstand!
Hoe lang dan nog?
Michaela!
Laat me...
Nee...
Laat me gerust!
Michaela!
- Papa! - Michaela!
Mijn God!
Kind!
- De pillen! - Ik mag niet meer bidden.
- Goeiedag. - Michaela!
- Het spijt me dat ik u moet storen op Kerstdag. - Kom maar binnen.
Het is hier zo stil.
Gisterenavond in de mis, er was nog geen 50 man.
- Maar ik heb voor jou gebeden. - Het heeft niet veel opgebracht.
Wat ik ook doe, alles gaat fout.
Ik probeer te bidden.
Ik probeer een goede student te zijn.
Maar ze roepen me altijd weer.
Ik heb zelfs de rozenkrans die mijn moeder mij gegeven had kapot gemaakt.
Langzaam maar zeker weet ik wat Katharina met haar kwaal bedoelde...
De Heilige Katharina, ja, zij moest verschrikkelijke beproevingen ondergaan.
maar ze heeft tot aan haar dood, het contact met God behouden.
Ze is door haar lijden een uitverkorene geworden.
Misschien heeft God me in de steek gelaten, beteken ik niets meer voor Hem.
De Heer is voor ons aan het kruis gestorven,
niemand is van z'n offer uitgesloten, ook jij niet.
Maar we leven in een tijd dat de kracht van het kwade erg sterk is,
en de overhand proberen te krijgen.
Maar waarom ik? Waarom bij mij? Ik doe toch niets verkeerd?
Ik ga studeren, ik probeer alles goed te doen.
- Maar God schenkt me demonen! - Dat is omdat je een speciaal mens bent.
Jouw verzet tegen die Goddeloze wereld is erg sterk.
Laat ons bidden. Kom, dat deed laatst deugd.
Nee, ik wil niet bidden! Dat bidden helpt totaal niet.
Ze komen wanneer ik wil bidden. Ik heb het toch meegemaakt.
Waarom gunt God me mijn geluk niet? Ben ik gestraft?
God straft niet. Hij kijkt wie Hem het meeste lief heeft.
Dat weet je Michaela.
Ik kan veel als een beproeving aanzien, soms is er twijfel.
U kan hier alleen maar zitten en zeveren, je zit hier in uw kot...
en u beklaagd zich erover hoever God van de mensen staat.
Hoe Goddeloos de wereld is, alsof uw gebeden u werkelijk zoveel kracht geven.
Waarom doe je niets meer dan hier zitten en te jammeren?
Waarom doet u niets?! Tot ziens.
Kan je me op z'n minst vertellen hoe het gegaan is?
Waarom ik je hierheen moet brengen op eerste Kerstdag?
- Alsjeblieft, papa. - Wat verlang je eigenlijk nog van ons?
- Moeten we je zo terug naar Tübingen laten vertrekken? - Ik vergat éénmaal mijn pillen in te nemen.
Ik hou het niet lang meer uit. Ik heb geen kracht meer.
Weet je hoe lastig het is, om jou te steunen?
Jouw moeder maakt van mijn leven een hel.
Ze heeft constant schrik dat er iets met jou gebeurd.
Vertrek.
Alsjeblief.
- Tot ziens, lieverdje. - Dag - Pas goed op jezelf - oké
- Salukes hé. - Saluutjes.
Hanna?
Hanna!
Mijn vader had weer gezopen.
- Ik kan nu ook wel een pintje verdragen. - Zever niet!
En daarbij, alle winkels zijn gesloten, 't is Kerstmis.
Halleluja!
Ik ben zo blij dat het gepasseerd is.
Ik neem de trein morgenochtend, en 8 uren later ben ik in Hamburg.
Had ik vroeger moeten doen. Dan had hij me wel gerust gelaten!
Kun je het niet uitstellen?
Je hebt toch zelf gezegd dat ik mijn leven op rails moet krijgen.
Ik weet helemaal niet meer wat dat is, een leven.
Ik hoor stemmen, Hanna.
Wat?
Je kunt je dat niet voorstellen. Ik heb het niet meer onder controle.
Ik heb het gevoel dat alles door mijn vingers glipt.
Het zuigt alle energie uit me.
- Michaela, wat zeg je nu allemaal? - Je mag nu niet gaan.
Ik weet niet wat er volgende keer gaat gebeuren. Ik ben zo bang.
Je mag zoveel niet drinken met die pillen.
Michaela, misschien moet je echt wel eens langs een psychiater passeren.
Wacht toch eens! Michaela!
Je kan me hier niet met die miserie laten zitten.
En ik moet naar Hamburg! Ik geloof alles wat je zegt, maar jij moet me ook geloven.
Hou op, en neem je psychootdokter maar meteen mee.
Dat is een verrassing!
Ik miste je.
- Heb je gedronken? - Trek het je niet aan.
Nogmaals.
Komaan.
Ik moet nu echt gaan.
Zullen we samen nog iets doen, we kunnen een eindje gaan rijden.
Wanneer het nieuwe semester start, hebben we er beide geen tijd meer voor.
Ik moet die thesis schrijven, het zou een belangrijke test kunnen zijn.
- Wat doe je op oudejaarsavond? - Ik weet het nog niet.
Tot ziens.
Laat me tenminste die verdomde thesis afwerken!
Alsjeblieft.
- Hallo? - Stefan?
Heb je lint voor de schrijfmachine?
- Ja. - Waar?
Daar? Jij moet typen, ik dicteer, oké?
- Als je het niet afkrijgt geef je het toch gewoon volgend semester af. - Nee.
- Ze gaan je daarvoor niet afmaken. - Daarom gaat het niet.
Komaan, ik heb alles voorbereid? Oké?
We beginnen beter van in 't begin.
"Ze voelen zich duidelijk beter door ...
de inrichting te verbeteren, punt.
Familievoorzorg, komma.
zelfvertrouwen en hulpvaardigheid komma, zelfverdediging komma.
die men in kamer 112 van de tweede gang ...vinden moet..."
Geef maar.
Deed ik iets verkeerd?
Je deed niets verkeerd, alles perfect.
Wie krijgt eigenlijk die 10?
Had ik dat geweten, dan had ik ook sociale psychologie gestudeerd.
Stefan!
Ben je klaar?
Dat moeten we vieren. Ik neem je uit.
We zitten hier 2 dagen en 2 nachten. Ik ben doodmoe.
- Je moet een beetje slapen. - Ik heb geslapen.
- Zo zie je er niet uit. - Ik ga douchen.
Tot zo.
Michaela!
Stefan!
Je kan niet zomaar vertrekken!
Zoals de laatste twee dagen geweest is hou ik het niet meer uit.
Maar mijn thesis is nu toch af. Het is een teken.
- Ik kan mijn school afmaken. - Je zit nog maar in het eerste semester.
Wie weet wat er nog komt als je zo verder doet?
Misschien is het toch allemaal wat te veel, zoals je gezegd had.
Zeg me toch wat er scheelt.
Ik kan het niet.
Dan rij ik naar huis.
- Michaela - Ah...
- Michaela, we hebben hier afgesproken en onderhandeld. - Ja.
We hebben verschillende meningen.
Misschien is het beter dat we in jouw kamer gaan om verder te spreken.
Waarom? We kunnen het hier toch bespreken.
Ik weet helemaal niet waarover het gaat, het ziet er zo officieel uit?
Ik dacht dat we samen moeten bidden.
Het belangrijkste is dat we zien dat het beter gaat met jou.
- Ja, met mij gaat het beter. - We moeten ook niet bidden als je niet wil.
Wat ben jij voor een priester? "We moeten niet bidden"!
Wat doe je hier überhaupt? Dit is toch Tübingen.
- Dat hoort toch niet bij jouw parochie. - Hou toch eens op!
- Ik heb m'n thesis geschreven, en ik moet die afgeven. - Hoe gedraag je u?
Ik heb de proef doorstaan.
Ik zoek een toevlucht voor jou...
Stel me niet teleur, help me met je kracht.
- Wees stil, alsjeblief!
Nu ik de thesis geschreven heb, zijn ze misschien weg.
Ze kan niet meer bidden. Karl, is het waar wat ze zegt?
- Sorry ik wou jullie niet doen schrikken.
Maak haar niet gek met jouw theorieën!
We hadden vroeger al iets kunnen doen, dit meisje heeft onze hulp nodig.
- Niet die van een arts of psychiater, - Je moet die bezetenheid bezweren.
Weet je hoe dat heet? Exorcisme?
Hoeveel tekens heb je nog nodig?
- De bisschop heeft mijn aanvraag. - Wat?
Michaela, wat Vader Borchert zegt...
Ok, nu is het genoeg - stop ermee, gedaan met die kindertuin.
- Michaela. - Ja?
- Michaela, zeg het. - Wat moet ik zeggen?
Zeg dat het goed met je gaat. Dat je geleerd hebt, en dat het veel werk is.
En dat je de pillen neemt, en dat wat ze hier zeggen gezever is.
En dat je moe bent. En dat je moet uitslapen.
- Het is zoals je zegt. - Zo ... zo is het.
- Ja, papa, het is zoals je zegt, alsjeblieft papa.
Ja, dan hebben we hier niets meer verloren.
Michaela, ik wil je met die gebeden niet bang maken.
We zullen je helpen. Ik beloof het je.
Hallo Hanna. Leuk je te zien. - Hey, hi!
- Hoe gaat het? - Super.
- Hallo. - Hallo.
Hanna.
Hallo.
- Waarom heb je geen contact genomen? - Je hebt helemaal niets te drinken.
Wil je iets drinken? Ik haal je iets? Oké?
Hoe was het?
Heel goed, maar zeg me wat er met Michaela loos is? Is er iets gebeurd?
- Hoe zo? - Kijk toch eens!
Ze ziet er niet uit. Kom maar mee.
Ik weet ook niet wat er met haar scheelt.
Ik geloof dat het uit is tussen ons.
- Ik kan het gewoon niet meer. - Het gaat niet over jou, het gaat over iets heel anders!
- Wat dan? - Voor de Unief zat ze al lang in de psychiatrie.
Heeft ze jou naar helemaal niets over verteld?
- Je bent niet naar de dokter geweest, niet? - Hoe zo?
Als je niet alleen wil gaan, dan ga ik mee, ik ga graag mee.
Ik wil naar San Carlo gaan, ter gelegenheid van Heilige Katharina.
Ik wil graag een voorbede voorlezen.
Hou toch op met dat gezever van die klote heiligen! Wil je eindigen zoals haar?
- Michaela, ik wacht niet op de dag dat ik je weer vindt. - Ja.
Stefan, gaan we samen vertrekken?
Waarom moet Hanna me vertellen wat er scheelt?
Je hebt belooft dat je bij mij zou blijven. Je gaat met mij naar Italië, toch?
Zoals het er nu uitziet, denk ik niet dat het een goed idee is.
- Je hebt belooft dat je bij mij zou blijven. - Michaela, kalmeer.
- Wat heb je van mij verteld? - Ik heb hem helemaal niets verteld.
- Ik vraag je, wat heb je van mij verteld? - Michaela!
Ik bel het ziekenhuis nu meteen, blijf jij hier?
- Wat is er? - Je moet eten, een beetje.
Ik wil niet naar het ziekenhuis, beloof me dat je me niet er brengt...
- Breng me niet naar het ziekenhuis. - Ze kunnen je daar helpen.
Hoe dan? Ik kan niet eens een kruis maken, begrijp je?
Ik kan het niet meer aanraken, kijk.
Heb je dat gezien?
- Hallo. - Dag. - Neem dit, oké?
Michaela, kom hier.
- Ik kan haar naar daar niet brengen. - Stefan.
Meneer Klingler?
Je moet me helpen, Michaela, ze is ingeslapen. - Wat?
Karl?
Ze was de hele nacht onrustig, ze zal zodra wakker worden.
- Is Michaela daar? - Terug naar je kamer.
Heb je het niet gehoord?
Je hebt zeker een dokter die Michaele kent.
- We wilden ze zomaar niet naar het ziekenhuis brengen. - Een arts, ja.
Hier staat, dat ze in een ziekenhuis hoort,
omdat ze niet volledig juist is in het hoofd.
Wat is dat?
Ik had al veel vroeger iets moeten ondernemen.
Een goed ziekenhuis kan helpen.
Geen enkel ziekenhuis is goed. Dat weet Michaela het beste.
Uiteindelijk helpen ze toch niets. Maar nu kunnen we niet anders.
- Waarom heb je er niets van gezegd? - Ik wou haar een kans geven.
- Ik ga niet naar het ziekenhuis. - Blijf zitten.
Ze gaan niets vinden. Wat ik heb kunnen ze niet vinden.
Eet.
Je hebt het altijd geweten, je hebt gezien hoe ik de rozenkrans kapot gemaakt heb.
En dat in San Carlo heb je ook gezien. Geef het eindelijk toe!
- Nu ga je naar boven en slaap! - Schijten ga ik doen.
- Komaan. - Raak me niet aan, ik kan staan.
Ga dan.
Michaela, je kan het niet alleen.
Doe die deur open.
Krijg ik hier niets deftig te vreten!
Altijd dat klote-eten.
Doe die deur meteen open!
Jullie gaan allemaal naar de hel als je me naar het ziekenhuis stuurt!
- Heb je dat begrepen? - Mijn God, ze doet zich iets aan.
- Je hoort thuis in een ziekenhuis. - Jah.
Bid met haar, misschien helpt het.
Onze Vader die in de hemel zijt...
geheiligd zij Uw Naam, Uw wil geschiede...
op aarde als in de hemel...
Wil je me nu nog steeds naar het ziekenhuis sturen? Heb je wel verstand in uw kop?
Ah, nu kom je ook te voorschijn.
Ja, goed, ruim de zwijnenstal maar op. Zwijn dat je bent!
Ik wil je niet naar het ziekenhuis sturen, je blijft thuis.
Belieg me niet.
Die pillen, en al de rest heeft niets geholpen.
Niets heeft geholpen. Ik zie dat je jezelf niet meer bent.
Je bent een vuile leugenaar.
Laat me gerust, je zal me gerust laten.
Michaela...
Hou je kop, lazer op met jouw gebeden.
Dat ben jij niet, Michaela. Je hebt geen controle meer over jezelf.
Daar buiten zijn je ouders. Hoeveel pijn wil je heb nog doen?
Weet je nog toen je me vertelde dat dit een beproeving was, we willen je allemaal helpen...
Ja... samen kunnen we het overwinnen.
Michaela, kom.
Gehrard, help me alstublieft, in het belang van het meisje.
Raak me niet aan.
- Laat me gerust. - Michaela.
Ik wil niet...
Lazer op.
- Dat ben jij niet, Michaela. - Neen.
Ik wil dat we allemaal samen bidden, kom naar hier.
Heilige Geest...
Heilige Geest, kom in mijn hart...
en ontsteek in het vuur van Uw liefde.
en geef me Gods liefde en Gods vrucht.
Christus, verlos me van alle slechte gedachten,
opdat we al het licht mogen zien, Heilige Vader en lieve Heer.
help mij bij alle opdrachten. Christus' liefde.
- Mama, het spijt me zo. - Mij toch ook.
Alsjeblief, laat hen vertrekken.
Ik bezweer al het Kwaad,
bij de berechter van de levenden.
bij de schepper van de wereld, met de kracht van God.
- Zeg, wie van jou bezit genomen heeft! - Nee, ik zeg het niet!
- Zeg het in naam van Moeder Gods! - Neeeeee!
- Zeg het, zeg het! - Neeeee!
Zeg, wie van jou bezit genomen heeft!
- Neeeeee!!! - Zeg het, zeg het me!
Zo...
Het spijt me echt, mama. Ik doe je zoveel afzien.
- Slaap maar. - Ja.
Papa.
Alles komt weer goed, ja.
Doe je de groetjes aan Hanna? Ze moet zich geen zorgen maken. - Oké.
Michaela.
Je laat me niet in de steek.
- Je zal de denomen uitdrijven, is het niet? - Ja.
En als het niet lukt, kunnen we misschien op bedevaart naar de Heilige Katharina.
Neem een voorbeeld aan Haar, ze heeft stand gehouden.
Maar bij haar stopte het nooit.
Het was een schone bezetenheid Michaela .
Ze heeft voor een hoger doel geleden.
- Een Martelares. - Ja, maar daar moet jij niet aan denken.
- Ik had al 5 minuten bij haar kunnen zijn. - Ik zei toch dat ze slaapt.
Ik schreeuw het hele dorp bij elkaar als je me niet meteen binnen laat.
Laat haar toch binnen, Marianne.
Vader zegt dat het een crisissituatie is, soms dommelt ze in,
een teken voor haar bezetenheid.
Michaela.
Misschien heb je gelukt, en wordt ze wakker. De priester komt om half 5.
Michaela.
Hoe ben je hier geraakt?
Hoe gaat het in Tübingen?
Niet zo leuk, zonder jou.
Hoe laat is het dan? Is het al tijd want Borchert komt?
Ik wil fkes naar buiten met jou, enkel wij tweetjes.
Een beetje frisse lucht opsnuiven?
Wat is er? Waar ga je heen?
We gaan een kleine uitstap maken, we nemen de auto.
We zijn gauw terug.
- Ben je hier al geweest? - Neen, 't is hier erg mooi.
Kijk, de velden zien eruit als een tafellaken.
- Gaat het? - Ja.
Ik kwam hier vaak.
Je wil niet dat ik je wegbreng hé?
Tübingen. Wij.
Alles zoals vroeger.
Weg van die waanzin hier.
- Hoe ver gaat het gaan? - Tot ze uitgedreven zijn.
Ah, hou toch op, ze gaan niets uitdrijven, omdat er niets in jou zit.
Jij bent het enkel, enkel jij.
Wanneer ze je gaan uitdreven, wanneer houdt het dan op?
- Breng me weer terug. - Nee.
Dit geeft alles een bedoeling.
Ik lijd voor iets goed, iets hoger.
- Net zoals de Heilige Katharina, weet je nog? - Welke bedoeling moet dat dan zijn?
Michaela, luister naar jezelf, dat ben jij toch niet.
Men kan niet uitzoeken wat God met je voorheeft.
Ik moet mijn weg gaan, breng je me nu terug?
vlaamse ondertiteling : kris de vis assistentie : sven de vis